У гасцях у Зюзі

Усе мы ведаем добрага Дзеда Мароза, які выконвае жаданні ў навагоднюю ноч. Але далёка не ўсім вядомы ягоны прадзед – Зюзя, старажытны дух зімы, заступнік завірух і маразоў. Нашы продкі верылі, што Зюзя кіруе халодамі, папярэджвае людзей аб будучых студнях і можа прынесці як суровую зіму, так і абарону ад непагадзі.

Зюзя – хто ён такі?

Уявіце сабе нізкага, каржакаватага старога з доўгай беласнежнай барадой, густымі валасамі і нязменнай жалезнай булавой у руках. Ён ходзіць басанож, нават у самыя лютыя маразы, і ніколі не носіць галаўнога ўбору. У адрозненне ад Дзеда Мароза, Зюзя – дух лясоў і завірух, ён рэдка паказваецца людзям, але калі заходзіць у вёску – заўсёды з добрымі намерамі. Ён можа папярэдзіць пра холад, дапамагчы беднякам або проста прыйсці ў госці, каб паласавацца куццёй.

Пра яго казалі з павагай: «Зюзя на двары – куцця на стале». Менавіта таму напярэдадні Новага года беларусы пакідалі для яго пачастунак – талерку куцці на асобным стале, каб Зюзя быў задаволены і не прынёс занадта суровую зіму.